Rabbine sevdalı bir yürek...

"Eli boş varılmaz varılan yere,
Boş gelmedim yâ Râb, ben suç getirdim!
Dağlar çekemezken o ağır yükü,
Sırtımda iki büklüm pek güç getirdim..."

/Tâhirü'l - Mevlevî

"İnsanın bir niyet ve düşünce ile anlam kazandığını düşündüm.
Demek ki insanlar niyetlerine göre iyi veya kötü, güzel veya çirkin olabiliyorlar, eşyaya bakış açılarıda buna göre oluşuyordu. Ruhlarını şeytana satanlar ile Rahman'a adayanlar da işte bu ince çizgi ile birbirlerinden ayrılıyorlardı. Birileri zamanı çoğaltıyor, diğerleri harcayıp tüketiyordu çünkü. Birileri iyi şeylerle hayata anlam katarken, diğerleri hayatın kötülüklerine tapıyordu."

Babil'de Ölüm İstanbul'da Aşk / İskender Pala , Sayfa 87