Ardakalanlar...

2011-07-07 14:34:00

Dua, uzakta olmanın verdiği acıyı dindirmek, bu garibin kendisini teskin etmek için mırıldandığı şarkılardır.

Uzakların türküsü bu.

Yüreğin hırçınlaştığı , sesiz sessiz titreyerek ağladığı, saklandığı kuytuların türküsü. Çocuk edasıyla saklandığı anne kucağı, yar sıcağı...

Derin yaraların kapatıldığı yama, yanlışlıkla düşürülüp kırılan camdan ayakkabının açtığı ayakta... Öyle bir yaraki yürümeye engel. Adım atmaya çabaladıkça yüzüstü düşürüyor çamura. Kirletiyor çocuk masumluğunu. Yüzde yara bereye bürünüyor.

Ağlıyor sonunda dayanamayıp...

Sonra türkü oluyor ağlayışlar...

Gelenler, gidenler... Ah birde ardakalanlar...

Koca suslar birikmiştir dudaklarında... Gözleri acıyla dolar , yine de dışavuramazlar... Avaz avaz susarlar ardakalanlar...Anlamalarına fırsat verilmemiştir oysa. Gelen gelmiş, izin almadan konaklamaya... Gelen gitmiş nedenleri niçinleri üşenerek cevaplamaya...

Geride kalmış kalanlar... Gitmek mi zor kalmak mı sorusuda sayfalara karışmış böylece...

Seçimlere karışmak adet olmuş diyarlarda. Gönülde değer biçilenler, biçildiği değeri bilmez olmuş bu diyarlarda. Hassas telleri kopmuş kemanın mırıldanırken tınıları...

Beklemek, sabır erdemdir demiş birileri. Ne beklemekten, ne sabretmekten haberi var bu diyardakilerin şimdilerde...

Kolay unutmazmış ardakalanlar...

Ardakalmanın hüznünde yakın olurmuş uzaklar...

Uzakların türküsü bu.

Ardakalanların sessizce mırıldandığı...

Hasretin perçinleri kader borcu yüreğin,
Kırıldı kolları tutulmaktan korkan dikenlerin.
Sustu , konuşmaya mecali yok benliğin,
Dönüyor çemberinde istisnasız feleğin...
 

Elam E. Doğan

Sağlıcakla kalın . . .

16
0
0
Yorum Yaz