Bugün Pazartesi

2011-07-04 13:54:00

Bugün günlerden pazartesi.

Bir pazarı daha erteledik ileriye. Bir ömür daha geçmiş gibi zamandan.

Akıp giden zaman değil anılar. Doluyor bardağı , boşalıyor yağmur yağmur gözlerin. Taşıyor bir şeyler yürekten. Kırılıyor dalları kiraz ağacının. Yaprakları soluyor bir bir gönül sonbaharının. Mevsimi yeni başlıyor , ölümle sonlanırken hayatı canlıların.

Biliyorsun değil mi?

Değmiyor elinde olmayanların yası, boşuna değil mi? Neden zorlar insan kendisini.

Gökyüzüne merdiven dayıyor, henüz yeşermemiş tohumlar. Bitimine susuyor bilmeden. Suslara bürünüyor henüz duvağını örten gelin.

Değmiyor iç çekişler. Ne çekilişler oluyor hayatta. Kâh çıkıyor karşına istediğin, kâh kaçıyor elinden istemeye bile çekindiğin. Neden yorar insan kendisini.

Bulut bulut esiyor rüzgar. Yıldırm gibi düşüyor gerçekler yere. Gitti. Gidenler dönmüyor geri.

Bitti.

Geçti.

Neden hüzne boğar düğümler seni?

Yüzüstü mü düşer hep tablolar yere? Kendini sakladığın tablolar. İnsan yüzleri, gelenler, gidenler, gelip geçenler, sevenler, sevmeyenler. Doğumlar, yaşamlar ve ölümler.

Bak biraz önce bir kuş geçti pencerenden. Göç etti uzaklara, senden... Yüreğinden... Terk ediyor her gelen. Terk ediyor seni her yeni aldığın nefes. Terk ediyor seni her an.

Akıp gitmiyor zaman. Bir o kalıyor, sensin geçip giden. Terk ediyorsun. Anılarını yüklenmiş sırtına söz veriyorsun. Tutmayarak. Tutamayacağın sözleri neden veriyorsun?

Kırılıyor ayna. Paramparça  görüntüler. Paramparça yürek.

Parça parça topluyorsun yerden kırık yüzünü. Kesiyor ellerini... Kanıyor. Kırmızıya bürünüyor görüntün... Gün batımı gibi. Batıyor kırıklar. Batıyor gün...

Geçiyor pazartesi.

Elam E. Doğan

14
0
0
Yorum Yaz