Korkarım ki

2011-08-16 04:25:00

"Sanırım, mutlu olmaktan korkuyorum. Çünkü ne zaman mutlu olsam,kötü bir şeyler oluyor."

Çok severdim, hala da severim bu karakteri. İlk olarak hikayesini Tavuk Suyuna Çorba isimli bir kitapta okumuştum. Başarı öykülerini yazıyordu kitapta. İlk başta hikayeleri anlatıyor en sonunda hikayedeki şahısların kim oldugunu söylüyordu. Severek okumuştum. Başarılı insanların hikayelerini okumalı insan. Yerli, yersiz... Okudukça şevk geliyor çünkü...

Hayatı başarısızlıklar doluydu Charlie'nin. Okulda başarısız bir öğrenci olmuş, futbol takımında başarısız bir öğrenci olmuştu. Sevdiğini söyleyememiş. İlk işine başvurup son anda red edilmişti başvurusu. Daha sonra bir çok şey için çabalamış ama yinede başaramamıştı. En sonunda karar verip karikatür çizmeye başladı. Kendi hayatını çizdi çizdi çizdi. Ve "BUM" patladı.

Başarısızlık Charlie'ye başarı getirdi. Başarısızlığın başarısı olarak geçti tarihe.

Sonra Snoppy olarak karşımıza çıktı. Orda asıl anlatılan Charlie Brown'ın hikayesiydi. Akıllı köpek Snoppy... Yumuşak huylu, ezik, kaybeden taraftı hep Charlie. Ama kendisini sevdirdi. Aslında hayatının dramıydı anlatılan çizgi dizide , ancak genelde gülünüp geçiliyordu sakarlıklarına, başarısızlıklarına. Charlie başarısızlığını yazıyordu belki ama her başarısızlığında hayatı sorguluyor ve karamsarlıktan uzak sonuçlara varıyordu. Her şeye rağmen başarıyı yakalayabilmesinin getirdiği bir sonuçtu belkide.

Resmi görünce aklıma geldi... Haklı buluyorum, bazı bazı. Her güzellik zorluğuyla geliyor. Bu yüzden korkutuyor insanı. Mutlu olma korkusu. Mutlu olamama korkusu. Hep korkuların eşiğinde. Geleceği düşünmekten mi oluyor bu bilmiyorum. Bir şeyleri tasarlayıp kurgulamaktan mı ya da. İnsan imtihan bilincinden kopuyor çoğu zaman. Bu yüzden kayıplar, korkular...

İnsan kendinden mi korkuyor yoksa ?

Korkarım ki, ( yine korku) bunun cevabı bambaşka korkulara gebe.

Elam E. Doğan

 

29
0
0
Yorum Yaz