Sevdiklerim... Bırakmayın...

2011-05-10 17:33:00

Sevdiklerimiz....

Yüreğimizi kaplayan herşeyleri ile. Özlemleri ile. Yüzleriyle... Sözleriyle... Anılarıyla... Can noktası içimizde bir yerlerin. İncindiklerinde incindiğimiz. Öyle anlar geliyor ki incitmeye çekinmediklermiz...

İnsan ençok sevdğin yaralar... Sonra pişmanlıkları döner dolaır kendini yaralar. Hiç düşünmeyiz oysa hayatın ne kada kısa olduğunu... Onların ne kadar ölümlü olduğunu. Bir o kadar ölümün hayat arkadaşı olduğumuzu... Kıyısından döndüğümüz anlarda farkederiz...

Bir olsa yanımda sarılsam dediklerimiz... Sarılıp huzuru kucakladıklarımız.... Yalnızlığımızın yegane oyunbozanları... Bizi bırakmasını hiç istemediklerimiz... Sevdiklerimiz.... Yüreğimizin ev sahipleri... Her bölgesinde , her akışında kanın damarlarımızdan hissettiklerimiz...

Sevdiklerim... Bırakmayın beni...

Sensiz, sizziz olmaya dayanabilecek yaşta değilim...

Dibine Not ; Ailem annem ve kardeşlerim dün bir kazanın kıyısından döndü... Üçünü birden kaybetme ihtimali aklıma geldikçe kötü oluyorum. Kurtuldular hamd olsun, ancak atamıyrm o hissi içimden... Daha söyleyecek çok sözüm var... onları sevdiğimi çok çok çok daha çok söylemek istiyorum daha... Dahalarım ardı ardına sıralanıyor...

Korkuyorum...

İhtialler insanı korkutuyor...

Rabbi hepimize hayırlı ölümler versin, ve bunlara dayanma gücü...

 

13
0
0
Yorum Yaz